روز گرداندی و تصویر تو در آب نشست

نیست افسوس

سر از شرم به پایین انداخت

خنده ی بی سبب ماه نخنداندیش

بر که جان ! کیست ؟،

تو پرسیدی و او هیچ نگفت

می شناسی تو مرا ؟