اما چه روی داد که فانوس شعر من

بر بال مرغ من ندرخشیده نور روز ؟

فانوس زرد صبح

در زیر طاق مرمری آسمان شکفت

چون مرغ نیمه جان ، نفسی بر کشید و خفت