آسمان حسود بود و چشم بخت من

آن ، به جز دمی نماند و این همیشه ماند

این ، همیشه ماند و آن به انتها رسید

چون ستارگان چشم تو دمید و مرد

بی تو ، از لبان من ترانه ها گریخت

بی تو ، در نگاه من شراره ها فسرد