هم رسته ز خویش است و هم از خویش رها نیست

من بندی این طبع برآشفته ی خویشم

طبیعی که در او زندگی از مرگ جدا نیست

هم درغم مرگ است و هم آسوده دل از مرگ

با من چه نشینی که من از خود به هراسم

با من چه ستیزی که من از خود به فغانم