کو بی تو همه مجاز آمد

جان رفت که بی تو کار سازد

سوزید و نه کارساز آمد

اندر سفرش بشد حقیقت

از گرد ره آمدست امروز

رحم آر که پرنیاز آمد

سر را ز دریچه ای برون کن