چشمش در آرزوی چراغی بود

آن شب ، نسیم بی سر و سامان را

گویی ز عشق رفته ، سراغی بود

بر شیشه های پنجره می لغزید

رگبار قطره های گل اندوده

بر شیشه های دیده ی او می ریخت