س امشب دلم گرفته تر از ابر است

از نیش یادها جگرش می سوخت

وین درد را نه چاره ، نه درمان بود

چشمم در آرزوی چراغی نیست

دانم که در چنین شب نافرجام

کس را از آنکه رفته ، سراغی نیست