عشق من بود و مرا دشمن بود

در تو بیمایه اگر درنگرفت

چه کنم ، قلب تو از آهن بود

کاش از سینه ی خود می کندم

این نهالی که به خون پروردم

کاش چون مکر ترا می دیدم