وقتی که آفتاب

چون گوهری به دست بلورین آفتاب

در دم ربوده شد

در نیمروزهای تب آلوده ی بهار

پاشد به شانه های تر شاخه ها غبار

جز در لهیب تشنگی خود ندیده اند

در جستجوی قطره ی آبی ز لانه ها