به زیر پای تو از درد می نالید

دل من در پی ات چون سایه ای گمراه

تن از دیوانگی در خاک می مالید

علف ها همچو رگ های دل تنگم

لبم از شوری تند عرق می سوخت

نم اشکم چو آب از سنگ می جوشید