به ساغر ریختم داروی خوابم را

به سوی گنجه ی چوبین خود رفتم

که بی او پر کنم جام شرابم را

تنم از خواب خوش بیزار و دل ، بیدار

لبم را با شراب تلخ آلودم

دلم خندید و چشمم روشنایی یافت