گاه در چشمان گریان تو می بینم

لای لایی گوی بالین تو می مانم

دست را بر گونه ی گرم تو می سایم

اشک را از گوشه ی چشم تو می رانم

آسمان را ، ابر را ، شب را و باران را

گاه در لبخند جان بخش تو می یابم

گرمی خورشید خندان بهاران را