من آرزوی یک تن دارم

تا گریه را رها کند از بند

گرید بدین امید که باران اشک او

آفاق را چو بیشه پر از رستنی کند

تا چشمش از زلال غم آلود آسمان

چیزی به غیر اشک بجوید

چیزی شبیه گوهر شادی