کان روی نکوت را بدیدند

زان می که ز بوش جمله ابدال

در خلق پدید و ناپدیدند

ای ساقی خوب شکرلله

ای آتش رخت سوز عشاق

در عشق تو رخت ها کشیدند

ای پرده فروکشیده بنگر