سفر ، دُرنامه ی شیوایی است

ز رفت و آمد این گاهواره در تابی

دل تو بیدار است

ولی تو در خوابی

تو آن علامت اعجابی

که گاه با همه خردی نشان تحسین است

تو از ازل به ابد می روی ، سخن این است