نماز شام غریبان به گریه انجامید

گرسنه چشمی جان بیشتر شد از غم نان

و آبروی غنی را سرشک حاجت شست

شبی که زلزله آمد ، چه فتنه ها برخاست

و آنکه نامش بر خاتم نبوت بود

چو ماه کنعان در چاه نابکاران رفت

و ماه نخشب بر ماه راستین خندید