خطی در انتهای زمان است

کنون که می نشینی ، در قاب چشم تو

نیزار کودکی

با آن ستاره هایش چون نقطه های شب

وین زورق نشسته به گل ، دیگر

چیزی به جز درنگ نمی داند

دست کسش بر آب نمی راند