فروغ فسفری یادهای گمشده را

دلی به ظلمت شب دارم

غمی به وسعت شهر

در آن ، هزار چراغ از هزار خانه ی دور

به عابران خیابان عشق می بخشند

و عابران ، همه در زیر چشم پنجره ها

به حسرت از شب تاریک خویش می گذرند