در دل آفاق آرام شبانگاهی

گم شدم در قعر دریای شگرف آسمان با او

یا سلیمانی شدم بر گرده ی آن دیو درگاهی

پرکشیدم از کران تا بیکران با او

از شکاف دیده ی این مرغ یا ماهی

آسمان تیره را در لابلای کهکشان روشنش دیدم

آب بود ایا که زیر کاه پنهان بود