رود گفتم ، رودکی آمد به یاد من

آسمان تیره را در لابلای کهکشان روشنش دیدم

آب بود ایا که زیر کاه پنهان بود

یا میان ریگ ها ، رودی پریشان بود ؟

در شب تاریخ ( یا تاریک ) او را بر فراز توسنش دیدم

کز دل جیحون گذر می کرد و این ابیات را می خواند

آب جیحون با همه پهناش