کز دل جیحون گذر می کرد و این ابیات را می خواند

یا میان ریگ ها ، رودی پریشان بود ؟

رود گفتم ، رودکی آمد به یاد من

در شب تاریخ ( یا تاریک ) او را بر فراز توسنش دیدم

آب جیحون با همه پهناش

خنگ ما را تا میان اید

ریگ آموی و درشتی هاش