چون دانه های گندم ، از خاک می دمد

یا آنچنان که نوری در برگ های تک

سم می زند به خاک

صد ها نشان مادگی از ضربه ی سمش

در گندمش ، دو پاره ی خاک و بهشت پاک

در جستجوی دانه ی شیرین گندمش

چون خوشه ای جدا شدم از ساقه ی دمش