ای شیر ، ای نجیب خروشان

سیال تر ز شیره ی جادویی حیات

در ریشه ی درخت

در من ، طنین بانگ ترت را فرو فکن

افشانده یال در وزش بادهای سخت

جسم مرا فروکش ، روح مرابنوش

نای مرا به دندان بخراش و برخروش