ناخن به خون دوست فروبردیم

با سنگ بی تمیزی آزردیم

ما ، بایزید را به یزیدی گماشتیم

ما ، پارساتر از همه ناپاکان

ما ، کرسی بلند تفکر را

مانند نه سپهر معلق

در زیر پای لنگ تملق گذاشتیم