عریانتر از تولد خورشید

خود را چنانکه هستم می بینم

پوشیده و برهنه و خام و گداخته

پوشیده چون امید سحر در شب جهان

خام آنچنان که خالق در خلقت درخت

کامل بسان صنعت هر چه ساخته

آیینه این دو گانگی ناگریز را