آن ظهرهای روشن مرداد ماه را

سودای روزهای سپید گذشته را

در ذهن هوشیار تو افسرده ست ؟

ایا دگر به یاد نداری

وقتی که از دهان درخشان سرخ تو

برق بنفش قهقهه ای می تافت

بر روکش طلایی دندانت ؟