کز جوانی هر چه در یاد است ، ویران گردد از بنیاد

مهر گمنامی به نامش خورده از بی مهری ایام

انتقامش را ز ما خواهد گرفت آرام

با قلم موی زمان ، تصویر ما را آنچنان تغییر خواهد داد

با چنین اندیشه ، چینی بر جبین خویش افزودم

آه ، شاید در ضمیر صاف آیینه

نرگسی بودم که نقش خویش را بر آب می بیند