گفتم : تو که ای ، فرشته ای یا شیطان ؟

بلیس نباشد این که می اید ؟

این گفتم و خنده بر لبم پژمرد

اندیشه کنان به سوی در رفتم

من خالق آدمی دگر هستم

سرخم کن و مزد طاعتت بستان

در چون دهنم گشوده ماند از بهت