اومید تو هر دمی بگوید

از بینی ها برآمده دود

هر عود تلف شود ز آتش

در آتش توست عید هر عود

دستت گیرم به فضل خود زود

اما تو مگو که جهد و کوشش

سودم نکند که بودنی بود