آنگاه ، در من آن شبح مست خوابگرد

ایوان او ، بلندترین جا بود

ما ، رو به سوی شهر ، در ایوان قدم زدیم

چون شب فرا رسید ، شفق ، شب به خیر گفت

چون روح شب شکفت

با پای او ، قدم به خیابان گذاشتم

از عابری شتابان ، پرسیدم