اما به چشم حیرت خود دیدم

همسایگان خانه ی من بودند

در شهر دوردست جوانی

شهری چنان که افتد و دانی

کز پشت پوست ، خامه ی صورتگزمان

سیمای پیرشان را ترسیم می کند

مستی که عینکش را بر سر نهاده بود