نجوای نقره فامش می ریخت در سکوت

من می شنیدم آنچه تو می گفتی

تا شاید از کلام تو یابم نمونه ای

فواره ی ظریف حیاطت گشوده بود

تنها طنین بال مگس اوج می گرفت

چون باد پنجه می زد بر تار عنکبوت

تا می دمید روشنی نیلگونه ای