پشیمانی ام را نمی دانی امشب

چرا خانه ی ماه ، ویران نکردم ؟

من آن شب چه نامهربان با تو بودم

تو ای رفته از چشم و ای مانده در دل

بر آفاق جان جکم می رانی امشب

من امشب چه مستانه می نالم از تو