وز پس پرده ی پنهان فراموشی

شب شد و اشک خزان ، مردمک پنجره ها را شست

مشعل یا تو در خانه ی تاریک ، چراغ افروخت

ناگهان ، خاطر من چون افق آینه روشن شد

ناگهان ، سینه ی من در تب دیدار بهاران سوخت