یاد تو ، عکس در آیینه ی تنهایی من انداخت

از نهانگاه دلم ، چشمه ی غم های جهان جوشید

لقمه ی بغض فرو خورده ی من راه گلو بر بست

گریه ی سرشارتر از ابر بهارم کرد

یاد تو ، پنجره ای را به شب غربت من بگشود

نظر از پنجره بر بام شب افکندم

قرص ماه از پس ابری که روان بود ، نمایان بود