سهم جمشید اگر جام جهان بین بود

من ازین پله که پا بر کمرش دارم

صورت کودکی و سیرت پیری را

هر دو ، در آینه ی ماه توانم دید

من ، جهان را به از آن شاه توانم دید

ناگهان معجزه ای شوم ، حقیقت یافت

ماه ، پیش آمد و من چهره ی پیرم را