با دو انگشت فسونکارش

صبح آمد و یاد تو ، دگر باره

در فراموشی ایام ، نهان می شد

در غیاب من و تو ، ساعت دیواری

زخمه بر تار زمان می زد

نغمه پرداز حیات گذران می شد

عکس من ، در دل قاب غبار آلود