هم از تو شادمانم و هم از تو شرمسار

هر لحظه می ستاید و تصویر می کند وان صورت شگفت ، دل دیده ی مرا

مانند ذهن آیینه تسخیر می کند

من با چنین غرور

وقتی که در مقابل من ایستاده ای

بر تکدرخت قامت عشق آفرین تو

می بینم آن دو میوه ی آدم فریب را