بر تکدرخت قامت عشق آفرین تو

من با چنین غرور

هم از تو شادمانم و هم از تو شرمسار

وقتی که در مقابل من ایستاده ای

می بینم آن دو میوه ی آدم فریب را

وز جلوه ی بهشتی خود خیره می کنند

آن هر دو سیب من بی نصیب را