چون دست من به دست تو پیوند می خورد

می بینم آن دو میوه ی آدم فریب را

وز جلوه ی بهشتی خود خیره می کنند

آن هر دو سیب من بی نصیب را

گویی پلی میان زمین است و آفتاب

صبح مرا طلوع تو آغاز می کند

بیم مرا امید تو می آورد جواب