وز ریسمان ، سوی زمین آمد به دشواری

من در فروغ لاجوردین سحرگاهان

بر طاق رنگین عنکبوتی ساده را دیدم

کز آسمان ، در ریسمان آویخت

من نیز کوشیدم که از اندوه بگریزم

وز خویشتن بیرون روم ، یا در خود آویزم

اما ، به زودی گم شدم چون قطره ای ناچیز