دیدم که بغضی ناگهانی در گلوی من

باران : فضا را از غمی خاکسترین انباشت

باران : مرا در خود فروپیچید

باران : دلم را تیره کرد از آب سیه کاری

مانند چنگ گربه ای خاموش و خشماگین

راه نفس را بست و با زخم جگر سوزش

در من مبدل کرد زاری را به بیزاری