راه نفس را بست و با زخم جگر سوزش

باران : دلم را تیره کرد از آب سیه کاری

دیدم که بغضی ناگهانی در گلوی من

مانند چنگ گربه ای خاموش و خشماگین

در من مبدل کرد زاری را به بیزاری

دیدم که در زندان تاریک فراموشی

در چاردیوار شب غربت