اما نگاهی منتظر بر آسمان دارم

در شادی و اندوه می رقصم

با تیک تک ساعت سنگین دیواری

دیدم که خاکی مطمئن در زیر پایم نیست

دیدم که همچون واژگون بختان حلق آویز

بر قله ی بی رحم تنهایی مکان دارم

وز ناامیدی می گریزم سوی ناچاری