در من فرود آمد به هوشیاری

آنگاه ، من در گرگ و میش صبحدم دیدم

کز مغز شب ، اندیشه ای روشن

چون عنکبوتی آتشین ، از طاق بی خورشید

گفت ای دل اندوهگین ، ای دیده ی بیدار

دیگر ، زمان آرمیدن نیست

زیرا که بانگ ساعت شماطه ی تاریخ