همیشه بر و بومش آباد بادا

سرود نخستین آن ارغنون زن

طنینی خوش انداخت در خاطر من

که مازندران شهر ما یاد بادا

گلستان او : در زمستان گل آرد

بیابان او : سوسن و سنبل آرد

هوا : ژاله باران ، زمین : لاله زاران