به دنبال ابلیس رفتم که شاید

به نطقی خیالی دهان می گشاید

من اما بسی ناشکیباتر از او

همان شب ، از آن مجلس خسروانه

ز مازندران باز یابم نشانه

ولی گم شدم در سیاهی

که شب : تیره گون بود و ره : بیکرانه