چو رنگین کمان می درخشید نامش

مرا رهنمون شد به شهری یگانه

به شهری که در صبح نمناک غربت

به شهری که خورشید مغرب نشین را

گریزان تر از عمر ، دیدم به بامش

به شهری که می آمد و دور می شد