من از کشور خویش دل بر گرفتم

ولی ناگهان پا به شهری نهادم

که تقدیر مانند گویی بلورین

در آن تیرگی سوی من رانده بودش

ولی بهتر از او نجستم دیاری

چنان ریشه در خاک او بسته بودم

که بی او به سویم نیامد بهاری