شهر ایستاده است و شب از روی دوش او

بر ماهیان خرد و کلان هدیه کرده است

وینان نسیم را به کرامت ستوده اند

امشب ، در امتداد افق ها و موج ها

لغزیده بر زمین

وینک که پلک پنجره ها باز می شود

گویی که گربه های سیاه از درون چاه